ਵਿਸਤਾਰ
ਡਾਓਨਲੋਡ Docx
ਹੋਰ ਪੜੋ
ਤੁਸੀਂ ਦੇਖੋ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਇੱਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਬੰਦ ਹਨ। ਮੈਨੂੰ ਇਸਨੂੰ ਛੂਹਣ, ਇਸਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਣ ਜਾਂ ਇਸਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਸੀ, ਹੁਣੇ, ਅੱਧਾ ਘੰਟਾ ਪਹਿਲਾਂ, ਇਸ ਆਡੀਓ ਵਿੱਚ। ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਪੰਛੀ-ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਗਿਲਹਿਰੀ-ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ - ਕਿਸੇ ਵੀ ਜਾਨਵਰ-ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖੁਆਉਣ ਦੀ ਵੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜੋ ਮੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਕਿਉਂਕਿ ਇਹੀ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਹੈ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਵੀ ਦੇਵੇਗੀ, ਮੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਵੇਗੀ। ਪਰ ਕਈ ਵਾਰ ਮੈਂ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ; ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਕੁਝ ਬਾਹਰ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਖਾਧਾ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਗਰਮੀ ਹੁੰਦੀ ਸੀ ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦਿੰਦੀ ਸੀ। ਉਥੇ ਪਾਣੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਸਾਰੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸੁੱਕ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਕੁਝ ਪਾਣੀ ਬਾਹਰ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਹੁਣ ਹੋਰ ਨਹੀਂ ਪੁੱਛਦੀ। ਮੈਂ ਕਿਹਾ, "ਜੇਕਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣੀ ਪਵੇ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦਿਓ। ਮੈਂ ਅਜੇ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦਿੰਦੀ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਬੱਸ ਇੰਨਾ ਹੀ।" ਪਰ ਇਹ, ਬੇਸ਼ੱਕ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਬਿਲਕੁਲ ਵੀ ਦਿਲਾਸਾ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ। ਸ਼ਾਇਦ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਮਿਲੀਮੀਟਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖੁਆ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ ਸੀ। ਕਈ ਵਾਰ ਮੈਂ ਬਹਾਨੇ ਵੀ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਕਹਿੰਦੀ ਹਾਂ, "ਇਹ ਤਾਂ ਬਸ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਸੋ ਇਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਸ ਸੁੱਟ ਦੇਣਾ ਠੀਕ ਹੈ।” ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਕੁਝ ਵੀ ਕਰਨ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਅਧਿਕਾਰਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਵਾਏ। ਮੇਰੇ ਰੱਬਾ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅੱਜ ਕੱਲ੍ਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਚੀਜ਼ਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਦੀ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਪਹਿਲਾਂ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਪਤਾ ਲੱਗੇ ਕਿ ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਗੁਰੂ ਬਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ। ਇਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚੋ। ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਲਗਭਗ [ਮੇਰੇ ਮਿਸ਼ਨ ਦੀ] ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਹੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਕੁਝ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਇੱਕ ਗੁਰੂ ਲਈ, ਕੁਰਬਾਨੀ ਦੀ ਇੱਕ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਲਈ ਇਹ ਕਿੰਨਾ ਦੁੱਖ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਸਮੇਂ, ਮੈਂ ਹਦਾਇਤ ਨੂੰ ਪਾੜ ਦਿੱਤਾ ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਇਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਸਹਿਣ ਕਰਨਾ, ਇੱਕ ਗੁਰੂ ਬਣਨਾ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਸਿਖਾਉਣਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਝਿਜਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਪਰ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਪਾੜ ਦਿੱਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ ਕਿ ਕੋਈ ਵੀ ਜੀਵ ਇੱਕ ਗੁਰੂ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹੋਰ ਦੁੱਖ ਝੱਲੇ। ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਬੁੱਧ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਹੈ, ਉਹ ਬਸ ਆਪਣਾ ਧਿਆਨ ਰੱਖ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਭਾਸ਼ਣ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸੂਤਰ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਬਾਈਬਲਾਂ ਜਾਣਨੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਗੁਰੂਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਪੜ੍ਹਾਈ ਅਤੇ ਅਭਿਆਸ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ? ਬੁੱਧ ਨੂੰ ਵੇਦੀ 'ਤੇ ਰਿਸ਼ਵਤ ਦੇਣ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਲੱਕੜ ਦੇ ਬੁੱਧ ਨੂੰ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਫਲਾਂ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ਵਤ ਦੇਣ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਅਤੇ ਬੁੱਧ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਪਤਲਾ-ਪੱਤਾ ਵੀ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਸਿਰਫ਼ ਕੁਝ ਪੁੰਨ ਕਮਾਉਣ ਲਈ, ਇਹ, ਉਹ ਅਤੇ ਹੋਰ। ਹਾਏ ਮੇਰੇ ਰੱਬਾ! ਤੁਹਾਡੇ ਖ਼ਿਆਲ ਵਿੱਚ ਬੁੱਧ ਕਿਸ ਲਈ ਹਨ? ਕੀ ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਰਿਸ਼ਵਤ ਦੇਣ ਲਈ ਹਨ? ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਸੱਚਮੁੱਚ ਬੁੱਧ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਨਾਂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਵੀ ਦੇਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੁਆਨ ਯਿਨ ਬੋਧੀਸਤਵ ਨੂੰ ਕੁਝ ਵੀ ਦੇਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਸੇ ਬੋਧੀਸਤਵ ਨੂੰ, ਕਿਸੇ ਬੁੱਧ ਨੂੰ ਕੁਝ ਵੀ ਦੇਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ਵਤ ਦੇਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ: ਤੁਹਾਡੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੋਣ ਲਈ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਸਕੋ, ਨਰਕ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਦੂਰ, ਬਹੁਤ ਦੂਰ। ਇਹੀ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਜੇਕਰ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਗੁਰੂ ਹੈ ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੋਹਫ਼ਾ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੋਹਫ਼ਾ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਬੁੱਧਾਂ ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਭੂਤਕਾਲ, ਵਰਤਮਾਨ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹੋਰ ਸੰਤਾਂ ਨੂੰ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਇਸ ਬਾਰੇ ਤਾਂ ਗਲ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੇ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਪਿਛਲੀਆਂ, ਅਤੀਤ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਨੂੰ ਬਚਾਉਂਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਆਉਣ-ਵਾਲੀਆਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਅਸੀਸ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਅਤੇ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਯੋਗਤਾ ਨਾਲ ਵੀ ਅਸੀਸ ਦਿਓ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਉਤਪਾਦਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਵਰਤਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਉਸੇ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਉਹੀ ਹਵਾ ਸਾਹ ਲੈਂਦੇ ਹੋ, ਉਹੀ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦੇ ਹੋ, ਉਹੀ ਸੁਵਿਧਾਜਨਕ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਰਤਦੇ ਹੋ। ਇਸ ਲਈ ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਬਹੁਤ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰੋਗੇ, ਭਾਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਇਸਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਵਿੱਚ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੀਆਂ ਬਾਈਬਲਾਂ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹੋ, ਜਾਂ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਬੋਲਦੇ ਸੁਣਦੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਾ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਇਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ। ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਗਿਆਨਵਾਨ - ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਨੌਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਮੁਕਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਨਰਕ ਤੋਂ ਵੀ ਬਚਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਅਜ਼ੀਜ਼ ਚੰਗੇ ਹਨ, ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਚੰਗੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਹਨ ਜਾਂ ਨਹੀਂ। ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹੁਣ ਮੇਰਾ ਕੰਮ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਮੈਂ ਜਿਵੇਂ ਥਕੀ ਹੋਈ ਹਾਂ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਕੰਮ ਕਰਕੇ, ਬਹੁਤ ਸਵੇਰੇ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਰਾਤ ਦੇ 10 ਵਜੇ ਤੱਕ, ਬਿਨਾਂ ਰੁਕੇ, ਸਿਵਾਏ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕੁਝ ਖਾਣਾ ਖਾਣ ਤੋਂ। ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਜੇ ਮੈਂ ਸਿਰਫ਼ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਖਾਣ ਲਈ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਕੁਝ ਦਿਨ ਅਜਿਹੇ ਹੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਲਵਿਦਾ ਕਹਿ ਦੇਵਾਂਗੀ, ਮੇਰਾ ਮਤਲਬ ਸਰੀਰਕ ਤੌਰ 'ਤੇ। ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਕੱਠੇ ਹਾਂ। ਤਾਂ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਥੋੜੀ ਥਕੀ ਹੋਈ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਇਕ ਜਲਦੀ ਆਰਾਮ ਕਰਨ ਜਾ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਮੈਨੂੰ ਕੰਮ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣਾ ਪਵੇਗਾ ਕਿਉਂਕਿ ਕੱਲ੍ਹ, ਮੈਂ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤ ਲਈ ਜਲਦੀ ਰੁਕੀ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਮੇਰਾ ਕੰਮ ਬਹੁਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਜ਼ੇ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਜਲਦੀ ਇਕ ਆਰਾਮ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਵਧੇਰੇ ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਨਾਲ ਕਰ ਸਕਾਂ। ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਅਸੀਸ ਦੇਵੇ, ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਤੁਹਾਡੀ ਸਾਰਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਸਾਡੀ ਦੁਨੀਆ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹੇ। ਲੋਕ ਯੂ-ਟਰਨ ਕਰਨ ਅਤੇ ਪਛਾਣਨ ਕਿ ਉਹ ਦੁਬਾਰਾ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਵਰਗੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਤੋਂ ਹਾਂ। ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਸਾਡੇ ਅੰਦਰ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਕੁਝ ਹਿੱਸਾ ਤਾਂ ਜ਼ਰੂਰ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡਾ, ਤੁਹਾਡੇ ਵੰਸ਼ ਦਾ, ਤੁਹਾਡੇ ਡੀਐਨਏ ਦਾ, ਤੁਹਾਡੇ ਚਰਿੱਤਰ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਤਾਂ ਇਹ ਕਿੰਨਾ ਵੱਡਾ ਹੋਵੇਗਾ ਜੇਕਰ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਸਾਨੂੰ ਜਨਮ ਦੇਵੇ? ਜੇਕਰ ਸਾਨੂੰ ਅਤੇ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀਆਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੀ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਕਿੱਥੋਂ ਆਈਆਂ ਹਨ? ਉਹ ਨਾਚੀਜ਼ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਆ ਸਕਦੇ। ਭਾਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਕਹੋ ਕਿ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਕੁਝ ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਬਣੀਆਂ ਹਨ, ਕੁਝ ਇਸ ਤੋਂ ਅਤੇ ਕੁਝ ਉਸ ਤੱਤਾਂ ਤੋਂ, ਪਰ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਕੌਣ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ? ਇਸ ਲਈ ਜੇਕਰ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਨਾ ਕੋਈ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਗੁਣ ਜ਼ਰੂਰ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ - ਭਾਵੇਂ ਅਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਪਛਾਣੀਏ, ਜਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਨਾ ਪਛਾਣੀਏ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਨੂੰ ਜ਼ਹਿਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਭੁੱਲਣ ਦਾ ਨਸ਼ਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਪਰ ਇਸਦਾ ਇਹ ਮਤਲਬ ਨਹੀਂ ਕਿ ਗੁਣਵੱਤਾ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ, ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸ਼ਾਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮਹਿਲ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਪਰ ਉਸਨੂੰ ਅਗਵਾ ਕਰਕੇ ਕੁਝ ਹੋਰ ਬੱਚੇ ਨਾਲ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਉਸਦੇ ਖੂਨ ਵਿੱਚ ਉਹ ਰਾਜੇ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਖੂਨ ਰਾਜੇ ਨਾਲ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਹੈ। ਅੱਜਕੱਲ੍ਹ ਉਹ ਇਹ ਸਾਬਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਤੁਸੀਂ ਦੇਖਿਆ? ਇਸ ਲਈ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖੀ ਦੁਨਿਆਵੀ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਅਜੇ ਵੀ ਸਾਡੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੇ ਸਮਾਨ ਖੂਨ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ, ਸਰਬਉੱਚ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ? ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣ ਦੇਵਾਂਗੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਯਾਦ ਦਿਵਾ ਸਕੋ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਸ਼ਾਹੀ ਵੰਸ਼, ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਇੱਕ ਬੱਚੇ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ। ਤੁਸੀਂ ਕਿੰਨੇ ਵੱਡੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹੋ? ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਦੇ ਇੱਕ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਹੋ ਜਿਸਦਾ ਸਾਰੇ ਸਵਰਗ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਮਹਾਨ ਹੋ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਦੂਜਿਆਂ ਦਾ ਵੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੋ। ਭਾਵੇਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦੀਖਿਆ ਨਾ ਵੀ ਲਈ ਹੋਵੇ, ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਘਾਟਾ ਹੈ। ਪਰ ਅਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਆਤਮਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬੁੱਧ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਬੁੱਧ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ, ਸੁਭਾਅ ਹੈ। ਠੀਕ ਹੈ, ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਰਿਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਕਰਦੀ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਦੇ ਇਸ ਮੌਕੇ ਲਈ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਭਰਪੂਰ ਅਸੀਸ ਮਿਲੇ ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪੂਰੇ ਦਿਲ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਰਹੋ। ਆਮੇਨ। ਤੁਹਾਡਾ ਧੰਨਵਾਦ, ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਜੀ। ਤੁਹਾਡਾ ਧੰਨਵਾਦ, ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭੂ ਜੀਓ। ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਠੀਕ ਰਹੋ। ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਗਲਤ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਜਾਂਦੇ ਦੇਖ ਕੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਦੁੱਖ ਨਾ ਝੱਲਣਾ ਪਵੇ। ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਜੋ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹਾਂ, ਕਰਨ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੀ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਕਰ ਰਹੀ ਹਾਂ। ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਜਾਰੀ ਰਖਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦੇ ਹੋ? ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦਾ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿਓ। ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਪਾਪੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰ ਦਿਓ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕੋ। ਆਮੇਨ, ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਜੀ। ਆਮੇਨ, ਆਮੇਨ। ਤੁਹਾਡਾ ਧੰਨਵਾਦ, ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭੂ ਜੀਓ। ਤੁਹਾਡਾ ਧੰਨਵਾਦ, ਸਰਬ ਉੱਚ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਜੀਓ। ਤੁਹਾਡਾ ਧੰਨਵਾਦ, ਅਤਿਅੰਤ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਜੀਓ। ਤੁਹਾਡਾ ਧੰਨਵਾਦ, ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਜੀਓ, ਅਤਿਅੰਤ ਮਾਫ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਅਤਿਅੰਤ ਦਿਆਲੂ, ਅਤਿਅੰਤ ਰਹਿਮਦਿਲ ਪ੍ਰਭੂ ਜੀਓ। ਤੁਹਾਡਾ ਧੰਨਵਾਦ, ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਜੀ। ਤੁਸੀਂ ਠੀਕ ਰਹੋ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਤੁਹਾਡੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ। ਤੁਹਾਡੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ। Photo Caption: "ਨਿਮਰਤਾ-ਸਹਿਤ ਧੰਨਵਾਦ ਅਤੇ ਬਖਸ਼ਿਸ਼-ਪ੍ਰਾਪਤ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਅਨੰਦ ਲਓ"
