Bezinteresowność i pokora, część 5 z 12

Wtedy z telewizora grała muzyka. Ale w ogóle nie włączyliśmy telewizora. Muzyka nie była odpowiednia do mojej recytacji, ponieważ nie wiedzieli jak Aulakczycy (Wietnamczycy) recytują poezję. Nie wiedziałam skąd pochodziła muzyka. To było z telewizora. Moja asystentka też to słyszała. „Nie wiem. Czy słyszałaś coś?” Powiedziała: „Tak, słyszałam muzykę”. Zapytałam: „Skąd? Powiedziała: „Z telewizora”. Była trochę przestraszona, ponieważ nie włączyliśmy telewizora. Telewizor był tylko podłączony do kamery, żebyśmy mogli zobaczyć mój obraz.