Szczegóły
Pobierz Docx
Czytaj więcej
Dzisiaj, 24 października, wczesnym rankiem poprosiłam naszego MAPA, Najmiłosierniejszego, Najpotężniejszego, NAJWYŻSZEGO ze wszystkiego, co jest dobre, życzliwe, łaskawe i współczujące – poprosiłam naszych Jedynych, Wyjątkowych, lepszych niż najlepsi Rodzice w całym Wszechświecie, aby nadszedł czas, kiedy zwykle wychodzę z mojego namiotu i stanu medytacji-samadhi, aby jak zwykle pracować dla Supreme Master Television. Więc Ojciec powiedział mi: „Nie, nie, ponieważ przywódca wojny chce z Tobą porozmawiać”. Odpowiedziałam: „O tak, Panie, za Twoim pozwoleniem porozmawiam z nim”. Wcześniej jednak poleciłam wszystkim służbom ochrony, bezpieczeństwa i ochrony prywatności, a także odpowiednim aniołom i departamentom Niebios, aby zaostrzyły środki bezpieczeństwa, tak abym mogła rozmawiać wyłącznie z tymi, z kim zechcę, i nie podlegać ingerencji sił negatywnych poprzez ich sztuczki, kłamstwa, zwodnicze sugestie i wypowiedzi itp. – cokolwiek by nie zamierzały uczynić. Po mniej więcej dwóch minutach wszystkie kwestie związane z bezpieczeństwem zostały załatwione. Poprosiłem więc strażnika piekła, by pozwolił przywódcy wojennym przemówić do mnie. Uklęknął i rzekł: „Wasza Wysokość, Najwyższy Królu Królów Królów Królów, oddaję Ci hołd i klękam u Twoich stop, chciałbym złożyć raport na temat sytuacji pokojowej”. Odpowiedziałem więc: „W porządku, możesz czuć się swobodnie. Możesz usiąść i mi opowiedzieć”. Wtedy rzekł: „Podpisano pokój między Rosją a Ukrainą”. Poprawiłem go: „Mówisz »Ureign«, bo chcę, by panował tam pokój i by rządzili się sami, własną siłą, własną wolą, według własnego planu, dzięki własnemu szczęściu i harmonijnej zgodzie między sobą, w obrębie własnych granic państwowych”. Wtedy przywódca wojny rzekł: „Tak, Panie”. Następnie przywódca wojny powiedział: „Podpisano pokój między tymi dwoma krajami, Rosją i Ureign (Ukrainą). A pokój nadejdzie wkrótce”. Powiedział: „Pokój nadejdzie wkrótce. Wojna się skończy. Nie będzie już żadnej wojny”. Powiedziałem: „Ach, to dotyczyło Rosji i Ureign (Ukrainy). A co z konfliktem między Arabią Saudyjską a Iranem?”. Przywódca wojenny odparł: „Wasza Wysokość, Królu Królów Królów Królów, ta wojna również wkrótce się zakończy”. Więc rzekłem do niego: „Dobrze. Wczoraj również przeczytałem o tym w mediach. Ale chodzi o to, że pragnę czegoś więcej. Pragnę z całego serca, aby pokój naprawdę zapanował – szybko i na stałe”. Wódz wojenny odparł: „Tak. Tak, Panie. To nadejdzie. Postaram się z całych sił to przyspieszyć. Z Pańskim błogosławieństwem wkrótce uda nam się zakończyć wojnę”. Odpowiedziałem: „Dobrze, dobrze. Widzę, że stałeś się bardziej szczery i lepiej rozumiesz bezlitosność oraz brutalność wojny. Dlatego doceniam twój wysiłek. Rozkażę więc straży, by przeniosła cię do bardziej przestronnej celi. A cokolwiek naprawdę potrzebujesz do utrzymania się i zaspokojenia podstawowych potrzeb, po prostu powiedz o tym szefowi tego piekielnego obszaru, a on ci to dostarczy. On to dla ciebie zorganizuje, o ile będzie to możliwe”. Jesteś w piekle, pamiętaj o tym. Postaram się zapewnić ci więcej przestrzeni, większą swobodę ruchów i możliwość wykorzystania większej części twojej mocy – wyłącznie w celach pokojowych. Pamiętaj o tym. Wciąż czekam na większy wysiłek z twojej strony, okazany w pełnej szczerości i pokorze wobec Boga Najpotężniejszego. Chcesz mi jeszcze coś powiedzieć? W porządku. Dobrze. W ten sposób wykazałeś swoją dobrą wolę. A ja z kolei okazałem również swoją łagodność. Kontynuujmy więc naszą pracę na rzecz wprowadzenia pokoju i szczęścia na ten świat, ponieważ wiesz, jak wiele środków finansowych zostało zmarnowanych w tak makabryczny sposób, podczas gdy miliony, a obecnie nawet miliardy ludzi cierpią i odczuwają ból, a nikogo nie obchodzi naprawdę ich los. Miliardy, miliardy i miliardy wydane tylko po to, by zabijać i niszczyć. Widzisz najbardziej nielogiczny dowód wojny. Więc pospiesz się, daj z siebie wszystko. A twoje zasługi pozwolą zrównoważyć część twoich grzechów. To zależy od tego, jak ciężko będziesz pracować. Porozmawiamy następnym razem, kiedy zajdzie taka potrzeba. Na razie żegnaj.” Wódz wojenny trzykrotnie padł na twarz i pozostał na podłodze, dotykając nią głową. Powiedział: „Tak. Tak, Panie. Mam nadzieję, że wkrótce się spotkamy, kiedy tylko zechcesz, Panie”. Odpowiedziałem: „W porządku. Możesz się uspokoić. Nie musisz klękać na podłodze. Uspokój się.” Po tych słowach opuściłem piekielne więzienie i powróciłem do tego fizycznego świata. Aha, przy okazji zapytałem MAPĘ, czy wolno mi przebaczyć i pomóc tak zwanemu byłemu przyjacielowi, który dzwonił z piekła, prosząc o ratunek. BÓG mi na to pozwolił. Wtedy zapytałem: „Gdzie mam go więc wysłać, kiedy już w pewnym sensie wyciągnę go z piekła?”. BÓG odpowiedział: „Wyślij go do strefy działań wojennych, aby poznał, czym jest cierpienie wojenne, aż zostanie całkowicie oczyszczony z tego rodzaju brutalnych pozostałości z całej swojej istoty; wtedy będzie mógł ponownie narodzić się jako człowiek”. Więc odpowiedziałem: „Tak jest, PANIE. Sprawdzę to i uratuję go dzięki Pańskiej Łasce, Panie. Bardzo dziękuję za Pańskie Miłosierdzie, Panie”. BÓG rzekł: „W porządku, idź i wykonaj swoją pracę”. A ja zapytałem: „Czy po tym jest jeszcze coś innego do zrobienia dzisiaj, Panie, coś szczególnego?”. BÓG rzekł: „Nie, nie teraz, już nie dzisiaj”. Więc powiedziałam: „Potem pójdę do pracy w Supreme Master Television”. Więc BÓG mi na to pozwolił. „Dziękujemy”. Musiałam więc obniżyć swoją wibrację, aby wejść do biblioteki kronik akaszy i dowiedzieć się, kto spośród moich tak zwanych byłych przyjaciół ma związek z wojną lub czymś podobnym. I znalazłem coś na temat tej osoby, zanim zdążyłem udać się do piekła i ogłosić ułaskawienie właśnie tej istocie, która wzywała pomocy. Ponieważ jego karma jest tak zła, tak zła, że piekło ukrywało go nawet przede mną, tak że jego wołanie o pomoc nigdzie nie przedostało się, z wyjątkiem dwóch przypadków. Pewnego razu usłyszał go Budda Król Pokoju, więc mi o tym powiedział. Ale wtedy byłam zbyt zajęta, zbyt zajęta, by angażować się w sprawdzanie kroniki Akaszy i rezerwowanie na to czasu. Więc zapomniałam o tym na cztery dni. A potem, za drugim razem, jego głos jakoś się przedostał, a może piekło pozwoliło mu krzyczeć głośniej. I wtedy usłyszała to Lisica, ta bezimienna Lisica, i przybiegła, by przekazać mi tę wiadomość. Cóż, tak przy okazji, od kilku dni nie mam zbyt wielu wiadomości od tej bezimiennej Lisicy. Tak, od dłuższego czasu nie mam żadnych wiadomości od tej bezimiennej Lisicy. Ale ona jest szczęśliwa, cieszy się z bycia człowiekiem. Nie ma wystarczającej mocy, a ja nie przyznaję jej więcej mocy, by stała się całkowicie i na stałe człowiekiem, tak jak inni ludzie. Poza tym, gdybym dała jej zbyt wiele, zbyt wiele mojej Mocy, umarłaby– nie byłaby w stanie kontynuować swojej praktyki jako osoba-lisica, a jednocześnie cieszyć się życiem jako człowiek przez kilka dni w tygodniu. Tak więc, jak wszystko inne, nawet dobre rzeczy wymagają czasu, by je przyswoić. Tak jak w przypadku najlepszych witamin, nie można wypić całej butelki za jednym razem. Zapytałam więc Lisicę: „Jak ci się żyje w ludzkim świecie? Masz co jeść i pić, wszystko w porządku?”. Odpowiedziała: „Tak, tak. Ludzie są dla mnie bardzo mili. Dają mi jedzenie i napoje, nawet soki i wodę, wszelkiego rodzaju potrawy i owoce – to bardzo miłe. A ja odwdzięczam się za ich życzliwość, pomagając wszędzie, gdzie się udaję. Pomagam im we wszystkim, o co mnie poproszą, na przykład w sprzątaniu podwórka. Uczę się kosić trawę, przycinać drzewa w ich ogrodzie albo wyprowadzać ich zwierzaki na spacer. Początkowo osoby- psy wiedziały, kim jestem, więc ciągle szczekały. Ale później porozumiałam się z nimi, mówiąc im, że nie mam złych zamiarów. Po prostu muszę trochę popracować, żeby zarobić na swoje utrzymanie. „Więc po prostu chodźcie ze mną, grzecznie. Pomóżcie mi”. I tak właśnie robią. Ludzie nawet pytają mnie, jak mam na imię. Więc odpowiadam: „Nazywam się Lisa. To wszystko, co pamiętam”. A oni pytają mnie, gdzie mam dom. Odpowiadam: „Nie mam żadnego. Po prostu śpię gdzie popadnie, gdzie tylko się da”. Więc dają mi trochę więcej ubrań i koc, i mówią, że mogę spać w ich garażu albo w szopie w ogrodzie. A ludzie są dla mnie tacy mili. Myślą, że może po prostu jestem sierotą albo straciłam pamięć, czy coś w tym rodzaju. Więc traktują mnie życzliwie, bo widzą, że jestem słodka i łagodna, mówię bardzo pokornie i grzecznie oraz nie wyrządzam krzywdy ani nie wykazuję żadnych śladów złośliwości. Więc gdziekolwiek pójdę, ludzie mi pomagają. A jeśli nie pomagają, po prostu idę do innych domów. I wszystko jest w porządku”. Więc powiedziałam do tej osoby-lisicy: „Och, cieszę się z twojego szczęścia. Cieszę się z twojego powodu. Takie życie jest również bardzo wolne. Jesteś dobra. Pamiętasz o BOGU i modlisz się cały czas. W przeciwnym razie twoja moc osłabnie i nie będziesz mogła znów stać się człowiekiem, a nawet nie będziesz w stanie nic zrobić”. Więc Lisica powiedziała: „Tak, tak. Tak, wiem o tym, Mistrzyni. Wiem o tym bardzo dobrze. Wiem o tym. I zawsze w głębi serca jestem wdzięczna Wszechmogącemu BOGU za to, że dzięki Twojemu Miłosierdziu i Miłości mogłam stać się człowiekiem i cieszyć się ludzkim życiem przez kilka dni w tygodniu”. Photo Caption: “Ciepły i jasny, bądź jak wschód Słońca”
