వివరాలు
డౌన్లోడ్ Docx
ఇంకా చదవండి
ఈ ఎపిసోడ్‌లో, సుప్రీం మాస్టర్ చింగ్ హై హింస మూలాలను వెల్లడిస్తుంది మరియు ఎందుకు వివరిస్తుంది సంఘర్షణ సృష్టించే వారు చాలా తరచుగా ప్రేమ అవసరం. భగవత్ సాక్షాత్కారం ద్వారా మనలోని దైవిక ప్రేమను మేల్కొల్పడం వల్ల, మనం ఈ ప్రపంచంలోని బాధల నుండి మనల్ని మరియు ఇతరులను విముక్తి చేయగలము.చాలా మందికి, దేవుడు ఉన్నాడని తెలుసుకోవడంతోనో, బైబిలు చదవడంతోనో, లేదా అక్కడక్కడా కొన్ని చిన్న ప్రార్థనలు చేయడంతోనో సంతృప్తి చెందుతారు. కానీ చాలా మందికి, ఇతర వ్యక్తులకు, ఇవి సరిపోవు. వారు దేవుణ్ణి నిజంగా తెలుసుకోవాలని కోరుకుంటున్నారు. వారు దేవునితో సంభాషించాలని, రోజువారీ సమస్యలపై దేవుని సలహా వినాలని, మరియు దేవునికి మరింత దగ్గరగా – అక్షరాలా మరింత దగ్గరగా – ఉండాలని కోరుకుంటారు. మరియు ఈ వ్యక్తులకు మేము కొద్దిపాటి సహాయం అందించడానికి ఇక్కడ ఉన్నాము.ఎందుకంటే యుద్ధం,కష్టాలు, అపార్థం, కోపం, ద్వేషం ఇవన్నీ దేవుడిని తెలుసుకోలేకపోవడం వల్ల కలిగే నిరాశ యొక్క పర్యవసానమే. మానవుడు చేయగలడని మనం అనుకునే కీడులన్నీ దేవుని గురించిన జ్ఞాన దాహం నుండే వస్తాయి. ఇది విడ్డూరంగా, విరుద్ధంగా అనిపించినా, ఇది నిజం. ఇది సహాయం కోసం చేస్తున్న దీనమైన విజ్ఞప్తి. ఎందుకంటే ఇంకేం చేయాలో వారికి తెలియడం లేదు. కాబట్టి మీరు గట్టిగా అరిచినట్లే వారు కూడా హింసను ఆశ్రయించాల్సి వస్తుంది. అది ఎందుకలా ఉంది? ఎందుకంటే మనం మనుషులలా కనిపిస్తున్నప్పటికీ, ఈ మానవ శరీరాన్ని ధరించినప్పటికీ, మనం దేవుని పిల్లలం; మనము పరిశుద్ధాత్మ. మేము స్వర్గంలో నివసించేవాళ్ళం, అక్కడ మాకు కావలసినవన్నీ ఎప్పుడైనా లభించేవి.“మీరు దేవుని ఆలయమనియు, పరిశుద్ధాత్మ మీలో నివసించుచున్నాడనియు మీకు తెలియదా?” అంటే మన అంతరంగంలో మనం దేవుడే తప్ప మరేమీ కాదు. మనము ఆ దేవుడమై యున్నాము గనుక, మనకు అవసరమైన వాటి కోసం కష్టపడుటకును, మనం కోరుకునే వాటిని అడిగి, చివరికి వాటిని పొందకపోవుటకును మనకు అలవాటు లేదు. అందుకే కొన్నిసార్లు మనం నిరాశకు, కోపానికి గురవుతాము, మరియు నిస్సహాయంగా, నిరాశగా కూడా భావిస్తాము. అందుకే కొన్నిసార్లు, ఈ అసహనం హింసకు, ద్వేషానికి, చివరికి యుద్ధానికి దారితీస్తుంది.కాబట్టి యుద్ధం చేసేవారు నిజానికి ప్రేమ మరియు సహాయం కోసం అత్యంత ఆరాటపడేవారే. కానీ వారు తమ నిరాశలో ఎంతగానో కూరుకుపోయి ఉన్నందున, వారి స్థితిలోకి ప్రేమ, జ్ఞానం మరియు గ్రహణశక్తిని తీసుకురావడం కూడా అంత సులభం కాదు. అప్పటికే తీవ్రమైన అనారోగ్యంతో ఉన్న వ్యక్తి, వైద్యులను కనీసం గుర్తించడు, ఇక వారికి కృతజ్ఞత చూపడం అనేది అస్సలు జరగనక్కరలేదు. కాబట్టి మనం ఈ నిస్సహాయ స్థితిలోకి పడి పోకముందే, మనల్ని మనం జాగ్రత్తగా చూసుకోవడం మంచిది. దేవుని ప్రేమను మనకు మరింత దగ్గరగా, ఆచరణాత్మకంగా కనుగొనగలిగేలా జాగ్రత్తపడాలి, తద్వారా మనం ఎన్నడూ ఇలాంటి తీవ్రమైన నిరాశతో కూడిన నిస్సహాయ పరిస్థితిని అనుభవించాల్సిన అవసరం ఉండదు.మనం ఏమి చేసినా సరే, దేవుడు మనందరినీ ప్రేమిస్తాడనడంలో సందేహం లేదు. (ప్రభువైన) యేసు, మనం ఆయనకు వ్యక్తిగతంగా ఏమి చేసినా సరే, మనందరినీ క్షమిస్తాడు. ఆయన తన శత్రువులను క్షమించి వారి కొరకు ఇలా ప్రార్థించాడు: “తండ్రీ, వీరేమి చేయుచున్నారో వీరెరుగరు గనుక వీరిని క్షమించు.”నేను [ప్రభువైన] యేసు గురించి మళ్ళీ చదివిన ప్రతిసారీ, నాకు ఏడుపొస్తుంది. ఇంతటి గొప్ప ప్రేమ దేవుని నుండి మాత్రమే వస్తుంది. మనమందరం దేవుని పిల్లలమే. మనకు ఈ ప్రేమ ఎందుకు లేదు? మా దగ్గర ఉన్నాయి. మనం దానిని క్రియాశీలం చేయలేదు అంతే. మనం ఎలాగో మర్చిపోయాము. మనకు ప్రేమ ఉంది, కానీ ప్రభువైన యేసుకు ఉన్నంతగా కాదు. దాన్ని మళ్ళీ పొందాలంటే, మనం ఇంకా ప్రయత్నించవచ్చు. దేవుడు మన పాపాలన్నింటినీ క్షమిస్తాడు. ప్రభువైన యేసు మనలను క్షమిస్తాడు; ఆయన మన కోసం ప్రాణాలు విడిచాడు.మరియు యెహోవా దృష్టిలో మనము ఎల్లప్పుడూ సమానంగా ఉంటాము. అయితే మనం దేవుణ్ణి ఎందుకు తెలుసుకోవాలి? మనం ఈ ప్రేమను ఎందుకు క్రియాశీలం చేయాలి? మనం అసలు ఎందుకు ప్రయత్నం చేయాలి? ఎవరికైనా తెలుసా? సరే, నీకు తెలియదని నువ్వు నటిస్తున్నావు కాబట్టి, నాకు తెలుసని నేను నటిస్తాను. నేను కూడా చాలా సిగ్గరిని, కానీ మనమందరం సిగ్గరిలమైతే, అప్పుడు మనం ఇక్కడే కూర్చుంటాం, నేను నిన్ను చూస్తాను, నువ్వు నన్ను చూస్తావు, ఆ తర్వాత రెండు గంటలు గడిచిపోతాయి, ఆపై మనం ఇంటికి వెళ్ళిపోతాం. ఎందుకంటే మనం ఈ ప్రేమను ప్రేరేపించకపోతే, మనమే బాధపడతాము. మరియు వాస్తవానికి, ప్రియమైనవారికి, మనతో సంబంధంలో ఉన్నవారికి మరియు మన పరిసరాలకు బాధను కలిగిస్తాము; కొన్నిసార్లు మన దేశానికి, మనం ఒక తప్పుడు నిర్ణయం తీసుకుంటే, ఉదాహరణకు యుద్ధం చేయడం వంటి చాలా ప్రేమరహితమైన నిర్ణయం తీసుకుంటే. మనం దేవుణ్ణి తెలుసుకోవడం కోసం కాదు, మనం దేవునిలో ఒక భాగమని, దేవునితో ఏకమై ఉన్నామని తెలుసుకోవడం కోసం ఈ ప్రేమను క్రియాశీలం చేయాలి. ప్రభువైన యేసు చెప్పినట్లుగా, “నేనును నా తండ్రియు ఏకమైయున్నాము.”కేవలం మాట్లాడటం ద్వారా, కేవలం ఆలోచించడం ద్వారా, లేదా కేవలం కోరుకోవడం ద్వారా మనం దేవునితో ఏకం కాలేము. మనం నిజంగా దేవునితో ఏకం కావాలి, భూమిపై దేవుడిగా ఉండాలి. మనం మళ్ళీ ఆ సముద్రంలో చేరాలి, ప్రేమ సముద్రంతో ఏకం కావాలి. అప్పుడు మనం ఈ గ్రహం మీద దేవునికి ప్రతినిధులుగా ఉండగలం. ఆయన యొక్క అద్భుతమైన గుణాలన్నింటినీ, ఆయన యొక్క ప్రేమపూర్వక దయను, మన చుట్టూ ఉన్న ప్రజలందరికీ ప్రేమ, ఆనందం, దయ మరియు సంతోషాన్ని మనం అందించగలం.దేవుణ్ణి తెలుసుకున్న తర్వాత – అంటే, నిజంగా తెలుసుకున్న తర్వాత, నా ఉద్దేశ్యం, దాదాపు భౌతికంగా తెలుసుకున్న తర్వాత, పరిశుద్ధాత్మ మనలో నివసిస్తున్నాడని అక్షరాలా తెలుసుకున్న తర్వాత – మనకు రెండు ఎంపికలు ఉన్నాయి.మొదటి ఎంపిక ఏమిటంటే, మనం ఇంతకు ముందు జీవించినట్లే జీవించడం కొనసాగించడం, కానీ నిశ్చయంగా, “సరే, ఇప్పుడు నాకు దేవుడు తెలుసు.” HES అక్కడే ఉన్నాడు. సమస్యేమీ లేదు.” అంటే, మనం చేస్తున్న పనిని కొనసాగించడం. మరియు మనం ప్రతిరోజూ దేవుణ్ణి మరింతగా తెలుసుకుంటూ ఉండవచ్చు – దేవుని సన్నిధి గురించి, మనలో ఉన్న దేవుని గురించి మరింతగా దృఢ నిశ్చయం పొందుతూ ఉండవచ్చు – లేదా మనం దీనిని పూర్తిగా ఆపివేయవచ్చు. కానీ ఒక్కసారి అనుభవిస్తే, మనం మరచిపోలేము.మరియు మరొక ఎంపిక మరింత శ్రేష్ఠమైనది. మన సోదర సోదరీమణుల జీవితాలు మరియు సంతోషం మెరుగుపడటం కోసం మన జీవితాలను, మన జ్ఞానాన్ని అంకితం చేయడమే దీని ఉద్దేశ్యం. మనం సన్యాసులను, సన్యాసినులను, మరియు భిక్షువులను గౌరవించడానికి కారణం, వారు దేవునిలా ప్రవర్తిస్తారని మనం భావించడమే. వారు దాదాపు భూమ్మీద దేవుళ్లలాంటివారు. వారు చాలా దయగలవారు. వారు చాలా ప్రేమగా ఉంటారు. వారు చాలా నిస్వార్థపరులు. వారు తమ జీవితాన్ని ఇతరుల కోసం అంకితం చేశారు. మనం కూడా వారిలాగే ఉండవచ్చు, కానీ ఈ ప్రపంచంలో, మన కుటుంబంలో, మన ఉద్యోగంలో, మన ప్రస్తుత పరిస్థితిలో, ఒక అజ్ఞాత సాధువుగా కొనసాగుతూ ఉండవచ్చు.దేవుణ్ణి తెలుసుకోవడం ద్వారా, మన జీవిత ప్రయాణంలో నిశ్శబ్దంగా మనము క్రైస్తవులమవుతాము, పరిశుద్ధులమవుతాము. మరియు మేము కూడా ప్రజలను నిశ్శబ్దంగా ఆశీర్వదిస్తాము. దాని గురించి ఎవరికీ తెలియదు కూడా.Photo Caption: "మధ్యలో ఉన్న మానవుల కోసం స్వర్గం నుండి భూమికి"
